Dua:Kulun Rabbine Yönelişi:

Aziz Müminler!
İnsan, hayatı boyunca türlü zorluklar, imtihanlar, hatalar ve günahlarla karşılaşabilir. Özellikle böyle anlarda Allah’a yönelme ve sığınma ihtiyacı duyar. Ona yönelmenin ve sığınmanın en güvenli ve hızlı yolu ise duadır. Dua; fani olan insanın, Bâkî olan Yüce Allah’ın kapısını çalmasıdır. Dua, yalnızca dünyevi dilekleri sıralamaktan ibaret kuru bir istek değildir; aksine kulun kendi acziyetini, zayıflığını ve muhtaçlığını idrak edip, Allah’ın sonsuz merhametine, lütfuna ve yüce gücüne sığınmasının en güzel ifadesidir. Yüce Rabbimiz Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyurur “Kullarım sana beni sorduklarında bilsinler ki şüphesiz ben yakınım, bana dua ettiğinde dua edenin dileğine karşılık veririm. Şu halde benim davetime gelsinler ve bana iman etsinler ki doğru yolu bulabilsinler.”¹

Değerli Kardeşlerim!
Peygamber Efendimiz (s.a.s.) duanın ibadetin özü olduğunu buyurmuş,² samimiyetle yapılan hiçbir isteğin karşılıksız kalmayacağını müjdelemiştir; buna göre yapılan bir dua ya bu dünyada hemen tecelli eder, ya ahirete büyük bir mükâfat olarak saklanır yahut kulun günahlarının bağışlanmasına vesile olur.³ Samimi bir kalple ve inanarak yapılmayan dua ise, kabul görmez. Nitekim Peygamber Efendimiz (s.a.s.) şöyle buyurmuştur: “Allah’a, kabul edileceğine gerçekten inanarak dua edin. Bilin ki Allah, ciddiyetten uzak ve umursamaz bir kalp ile yapılan duaları kabul etmez.”⁴

O halde geliniz, tüm kalbimizle inanarak kendimize, ailemize, anne-babamıza, ümmet-i Muhammed’e ve tüm insanlığa hayır duada bulunalım. Her ne halde olursak olalım, Rabbimize niyaz ve yakarışta bulunmayı ihmal etmeyelim. Sabır ile sebat ederek, gece ve gündüz O’nun Yüce kapısını çalalım.

Aziz Müminler!
Hutbemi Rabbimizin bize öğrettiği şu dualar ile bitirmek istiyorum:

“Ey Rabbimiz! Bize bu dünyada da iyilik ver, öteki dünyada da iyilik ver; bizi cehennem azabından koru.”⁵

“Ey Rabbimiz! Hesap kurulacağı gün beni, anamı, babamı ve müminleri bağışla.”⁶ Âmin.

Kaynak:
1 Bakara 02/186.
2 Tirmizî, Deavât, 1.
3 Tirmizî, Deavât, 149.
4 Tirmizî, Deavât, 65.
5 Bakara 02/241.
6 İbrahim 14/41.